Parenteral Nutrition — Daily Targets
Clinical condition
What is Parenteral Nutrition Calculator?
▾
Η παρεντερική διατροφή (PN) είναι η ενδοφλέβια χορήγηση όλων των απαραίτητων μακροθρεπτικών και μικροθρεπτικών συστατικών - γλυκόζη, αμινοξέα, γαλακτώματα λιπιδίων, ηλεκτρολύτες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία - απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος, παρακάμπτοντας πλήρως τη γαστρεντερική οδό. Ενδείκνυται όταν η γαστρεντερική οδός είναι μη λειτουργική, απρόσιτη ή ανεπαρκής για να καλύψει τις διατροφικές απαιτήσεις και όταν αυτή η κατάσταση αναμένεται να επιμείνει για περισσότερες από 5-7 ημέρες (στο νοσοκομείο) ή ο ασθενής είναι ήδη διατροφικά εξαντλημένος. Η Ολική Παρεντερική Διατροφή (TPN) παρέχει πλήρη διατροφή ενδοφλεβίως. Το συμπληρωματικό PN παρέχει πρόσθετες θερμίδες όταν η εντερική διατροφή είναι ανεπαρκής. Το PN χορηγείται μέσω κεντρικού φλεβικού καθετήρα (CVC) για συμπυκνωμένα σκευάσματα (>850 mOsm/L) ή μέσω περιφερειακής ενδοφλέβιας πρόσβασης για περιφερικό PN (PPN, ωσμωτικότητα ≤850 mOsm/L) για βραχυπρόθεσμη χρήση. Η σύνθεση μακροθρεπτικών συστατικών του PN υπολογίζεται με βάση την κλινική κατάσταση και το βάρος του ασθενούς: ενέργεια 25–30 kcal/kg/ημέρα (μειωμένη σε 20 kcal/kg/ημέρα τις πρώτες 48 ώρες της κρίσιμης ασθένειας για την αποφυγή υπερβολικής σίτισης), πρωτεΐνη 1,2–2,0 g/kg/ημέρα (έως και 2,5 g/kg/ημέρα σοβαρό λίπος/ημέρα), 0,8–1,5 g/kg/ημέρα (μέγιστος ρυθμός έγχυσης 0,15 g/kg/ώρα) και γλυκόζη με μέγιστο ρυθμό οξείδωσης 4–5 mg/kg/min (περίπου 6–7 g/kg/ημέρα) πάνω από την οποία η περίσσεια γλυκόζης μετατρέπεται σε λίπος και CO2. Το σύνδρομο επανασίτισης — που χαρακτηρίζεται από επικίνδυνη υποφωσφαταιμία, υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία όταν ξεκινά η διατροφή σε σοβαρά υποσιτισμένους ασθενείς — είναι η πιο επικίνδυνη μεταβολική επιπλοκή της ΠΝ και πρέπει να προλαμβάνεται ενεργά.
DigiCalcs delivers precision-engineered tools for engineers and STEM professionals.
Τύπος
▾
Ενέργεια: 25–30 kcal/kg/ημέρα. Πρωτεΐνη: 1,2–2,0 g/kg/ημέρα; Λιπίδια: 0,8–1,5 g/kg/ημέρα (μέγιστο 0,15 g/kg/ώρα). Γλυκόζη: μέγιστο 4–5 mg/kg/min. Γλυκόζη (g/kg/ημέρα) = mg/kg/min × 1,44Variable Legend
▾
| Σύμβολο | Όνομα | Μονάδα | Περιγραφή |
|---|---|---|---|
| PN | Παρεντερική Διατροφή | kcal/day, g/day | Ενδοφλέβια χορήγηση μακροθρεπτικών και μικροθρεπτικών συστατικών παρακάμπτοντας τον γαστρεντερικό σωλήνα |
| GIR | Ρυθμός έγχυσης γλυκόζης | mg/kg/min | Ρυθμός παροχής γλυκόζης; μέγιστος ρυθμός οξείδωσης = 4–5 mg/kg/min |
| CLABSI | Λοίμωξη ροής αίματος που σχετίζεται με την κεντρική γραμμή | per 1000 catheter-days | Η πιο συχνή σοβαρή επιπλοκή της μακροχρόνιας ΠΝ. αποτρέπεται με αυστηρή άσηπτη τεχνική |
| PNALD | Ηπατική νόσος που σχετίζεται με παρεντερική διατροφή | — | Φάσμα ηπατικών επιπλοκών από μακροχρόνια ΠΝ, συμπεριλαμβανομένης της στεάτωσης, της χολόστασης και της κίρρωσης |
How to Parenteral Nutrition Calculator
▾
- 1Επιβεβαιώστε την ένδειξη PN: Η γαστρεντερική οδός μη λειτουργική ή μη προσβάσιμη (σύνδρομο βραχέος εντέρου, εντερική απόφραξη, συρίγγιο υψηλής απόδοσης, παραλυτικός ειλεός >5–7 ημέρες, σοβαρή αιμορραγία γαστρεντερικού σωλήνα, μετά από μείζονα χειρουργική επέμβαση στο γαστρεντερικό σωλήνα).
- 2Υπολογίστε το σωματικό βάρος (χρησιμοποιήστε το πραγματικό βάρος εάν ΔΜΣ <30, χρησιμοποιήστε προσαρμοσμένο σωματικό βάρος εάν είστε παχύσαρκοι).
- 3Θέστε ενεργειακό στόχο: 25–30 kcal/kg/ημέρα. μείωση σε 20 kcal/kg/ημέρα στη ΜΕΘ τις πρώτες 48 ώρες. περιλαμβάνουν θερμίδες από όλες τις πηγές (γλυκόζη, λιπίδια, πρωτεΐνες — αλλά οι θερμίδες πρωτεΐνης εξαιρούνται συμβατικά από υπολογισμούς ενέργειας χωρίς πρωτεΐνη).
- 4Υπολογίστε τις ανάγκες σε πρωτεΐνη: 1,2–1,5 g/kg/ημέρα (σταθερή νοσηλεία). 1,5–2,0 g/kg/ημέρα (σε κρίσιμη κατάσταση). έως 2,5 g/kg/ημέρα (εγκαύματα, σοβαρό τραύμα).
- 5Υπολογίστε τα λιπίδια: 0,8–1,5 g/kg/ημέρα ως λιπιδικό γαλάκτωμα (σόγια, ελαιόλαδο ή μικτά λιπίδια). έγχυση για ≥16 ώρες. μέγιστος ρυθμός 0,15 g/kg/ώρα για την πρόληψη της μειωμένης κάθαρσης της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης.
- 6Υπολογίστε τη γλυκόζη: συνολική ενέργεια − λιπιδική ενέργεια − ενέργεια πρωτεΐνης = εναπομένουσα ενέργεια γλυκόζης. βεβαιωθείτε ότι ο ρυθμός γλυκόζης δεν υπερβαίνει τα 4–5 mg/kg/min (μέγιστος ρυθμός οξείδωσης).
- 7Έλεγχος για κίνδυνο συνδρόμου επανασίτισης και διαχείριση: ελέγξτε τα φωσφορικά, το μαγνήσιο, το κάλιο πριν ξεκινήσετε. Συμπλήρωμα θειαμίνης 200–300 mg/ημέρα πριν και κατά τις πρώτες 48 ώρες. ξεκινούν με 10 kcal/kg/ημέρα και αυξάνονται σε 5-7 ημέρες σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Worked Examples
▾
Πρέπει να προστεθούν όλοι οι ηλεκτρολύτες, οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία. απαιτείται κεντρική γραμμή. παρακολούθηση της γλυκόζης 4 ώρες αρχικά
Τυπική συνταγή PN για μετεγχειρητικό ασθενή με αναμενόμενο παρατεταμένο ειλεό. Ο ρυθμός γλυκόζης βρίσκεται εντός του μέγιστου 4–5 mg/kg/min.
Η NICE συνιστά όχι περισσότερες από 10 kcal/kg/ημέρα για τις πρώτες 2 ημέρες σε ακραίο κίνδυνο υποσιτισμού. παρακολουθήστε το ΗΚΓ για παράταση του QTc
Σε σοβαρό υποσιτισμό, η ταχεία επανασίτιση προκαλεί απειλητικές για τη ζωή μετατοπίσεις ηλεκτρολυτών. Η έναρξη από 10 kcal/kg/ημέρα και η αργή πρόοδος αποτρέπει το σύνδρομο επανασίτισης.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες της ESPEN ICU συνιστούν να αποφεύγονται οι πρώιμοι στόχοι πλήρους θερμίδων στις πρώτες 48 ώρες για να αποφευχθούν επιπλοκές που σχετίζονται με την υπερβολική σίτιση
Στην πρώιμη οξεία ασθένεια, οι πλήρεις θερμιδικοί στόχοι επιδεινώνουν τα αποτελέσματα μέσω της υπερβολικής σίτισης. Μια επιτρεπτική προσέγγιση υποσιτισμού στοχεύει το 70-80% των υπολογισμένων αναγκών στην οξεία φάση.
Το μακροχρόνιο PN εγκυμονεί κινδύνους: PNALD (ηπατική νόσος που σχετίζεται με PN), λοιμώξεις γραμμής (0,5–1 ανά έτος καθετήρα), θρόμβωση, μεταβολική νόσο των οστών
Το Home PN είναι μια θεραπεία που διατηρεί τη ζωή για ασθενείς με σοβαρή εντερική ανεπάρκεια. Η κυκλική ολονύκτια παράδοση επιτρέπει την κινητικότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας και μειώνει την εναπόθεση λίπους στο ήπαρ.
Real-World Applications
▾
Μετεγχειρητική διατροφική υποστήριξη για ασθενείς με παρατεταμένο ειλεό, αναστομωτική διάσπαση ή εντερικά συρίγγια υψηλής απόδοσης., όπου η ακριβής ανάλυση παρεντερικής διατροφής μέσω της Παρεντερικής Διατροφής υποστηρίζει τη λήψη αποφάσεων βάσει στοιχείων και την ποσοτική αυστηρότητα στις επαγγελματικές ροές εργασίας
Μακροχρόνιο PN στο σπίτι για ασθενείς με εντερική ανεπάρκεια (σύνδρομο βραχέος εντέρου, χρόνια εντερική ψευδοαπόφραξη, εντερίτιδα ακτινοβολίας)., όπου η ακριβής ανάλυση παρεντερικής διατροφής μέσω της Παρεντερικής Διατροφής υποστηρίζει τη λήψη αποφάσεων βάσει στοιχείων και την ποσοτική αυστηρότητα στις επαγγελματικές ροές εργασίας
Αιματολογία: υποστήριξη ασθενών με μεταμόσχευση μυελού των οστών μέσω σοβαρής βλεννογονίτιδας του γαστρεντερικού σωλήνα όταν η εντερική σίτιση δεν είναι εφικτή., όπου η ακριβής ανάλυση παρεντερικής διατροφής μέσω της Παρεντερικής Διατροφής υποστηρίζει τη λήψη αποφάσεων βάσει στοιχείων και την ποσοτική αυστηρότητα στις επαγγελματικές ροές εργασίας
Διατροφή στη ΜΕΘ: συμπληρωματικό PN όταν οι στόχοι εντερικής διατροφής δεν μπορούν να επιτευχθούν σε ασθενείς ΜΕΘ υψηλού διατροφικού κινδύνου., όπου η ακριβής ανάλυση παρεντερικής διατροφής μέσω της Παρεντερικής Διατροφής υποστηρίζει τη λήψη αποφάσεων βάσει στοιχείων και την ποσοτική αυστηρότητα στις επαγγελματικές ροές εργασίας
Γαστρεντερολογία: περιεγχειρητική διατροφική βελτιστοποίηση για υποσιτιζόμενους ασθενείς με ΙΦΝΕ πριν από μείζονα χειρουργική επέμβαση στο έντερο για τη μείωση των αναστομωτικών επιπλοκών.
Special Cases
▾
ΠΝ σε Νεφρική Ανεπάρκεια
Οι ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη ή χρόνια νεφρική νόσο που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση χρειάζονται τροποποιημένα σκευάσματα PN. Οι πρωτεϊνικοί στόχοι διαφέρουν: σε ΧΝΝ που δεν υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση, η πρωτεΐνη μπορεί να περιοριστεί σε 0,8–1,0 g/kg/ημέρα (ανάλογα με το eGFR). σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση ή CRRT, οι απώλειες μέσω της διήθησης αυξάνουν τις πρωτεϊνικές ανάγκες σε 1,5–2,5 g/kg/ημέρα. Οι προσθήκες ηλεκτρολυτών απαιτούν προσαρμογή: μειώστε ή εξαλείψτε τα φωσφορικά και το κάλιο, καθώς αυτά συσσωρεύονται στη νεφρική ανεπάρκεια. Οι τυπικές πολυβιταμίνες πρέπει να τροποποιούνται για να αποφεύγεται η συσσώρευση λιποδιαλυτών βιταμινών (Α, Ε, Κ).
ΠΝ σε Ηπατική Ανεπάρκεια
Η ηπατική ανεπάρκεια επηρεάζει πολλαπλές πτυχές της συνταγογράφησης PN: η πρωτεΐνη δεν πρέπει να περιορίζεται (σε αντίθεση με την παλαιότερη πρακτική — ο περιορισμός πρωτεΐνης δεν αποτρέπει την ηπατική εγκεφαλοπάθεια και επιδεινώνει τον υποσιτισμό και τα αποτελέσματα). Χρησιμοποιήστε σκευάσματα εμπλουτισμένα με αμινοξέα διακλαδισμένης αλυσίδας (BCAA) στην ανθεκτική εγκεφαλοπάθεια. μειώστε τη γλυκόζη για να αποφύγετε την επιδείνωση της υπεργλυκαιμίας (η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι συχνή). χρησιμοποιήστε ελαιόλαδο ή λιπιδικά γαλακτώματα ιχθυελαίου αντί για σογιέλαιο για να μειώσετε το PNALD. Συμπληρώστε θειαμίνη και ψευδάργυρο, τα οποία είναι συνήθως ελλιπή σε ηπατική νόσο.
ΠΝ και ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς
Οι αιματολογικοί ασθενείς (μετα-BMT, αιματολογική κακοήθεια με βλεννογονίτιδα) συχνά χρειάζονται PN ως διατροφική υποστήριξη πρώτης γραμμής όταν ο στοματικός και γαστρεντερικός βλεννογόνος έχει υποστεί σοβαρή βλάβη. Η χορήγηση συμπληρωμάτων γλουταμίνης σε PN (0,3-0,5 g/kg/ημέρα) έχει ιστορικά συνιστηθεί σε βαρέως πάσχοντες και καρκινοπαθείς, αν και πιο πρόσφατα στοιχεία RCT (METAPLUS, SIGNET) δεν δείχνουν κανένα όφελος επιβίωσης και πιθανή βλάβη σε ορισμένους πληθυσμούς ΜΕΘ. Οι τρέχουσες οδηγίες του ESPEN δεν συνιστούν τη λήψη συμπληρωμάτων γλουταμίνης ρουτίνας στο PN.
PN και γλυκαιμικός έλεγχος
Η υπεργλυκαιμία είναι η πιο συχνή μεταβολική επιπλοκή της ΠΝ, που επηρεάζει έως και το 50% των ασθενών. Η επιδιωκόμενη γλυκόζη αίματος είναι 6–10 mmol/L (108–180 mg/dL) στους περισσότερους ασθενείς. Ο αυστηρός έλεγχος (4,5–6,0 mmol/L) αυξάνει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας χωρίς να βελτιώνει τα αποτελέσματα. Η ινσουλίνη μπορεί να προστεθεί απευθείας στον σάκο PN (για σταθερούς ασθενείς με σταθερές συνταγές PN) ή να εγχυθεί χωριστά μέσω συρόμενης κλίμακας. Η παρακολούθηση της γλυκόζης κάθε 4-6 ώρες είναι απαραίτητη κατά τη διάρκεια των πρώτων 48-72 ωρών του PN και όποτε αλλάζει η σύνθεση του PN.
Μακροθρεπτικοί Στόχοι Παρεντερικής Διατροφής
▾
| Θρεπτικός | Τυπικός στόχος νοσοκομείων | ΜΕΘ εντατικής θεραπείας (οξεία φάση) | Μακροχρόνια Κατοικία ΠΝ |
|---|---|---|---|
| Ενέργεια (kcal/kg/ημέρα) | 25–30 | 20–25 (πρώτες 48 ώρες) | 25–35 |
| Πρωτεΐνη (g/kg/ημέρα) | 1,2–1,5 | 1,3–2,0 | 1,0–1,5 |
| Λιπίδια (g/kg/ημέρα) | 0,8–1,5 (μέγιστο 0,15 g/kg/ώρα) | 0,7–1,2 | 0,8–1,5 |
| Γλυκόζη (mg/kg/min) | ≤4–5 (μέγιστο ποσοστό) | ≤4 (αποφύγετε την υπερβολική σίτιση) | ≤4–5 |
| Γλυκόζη (g/kg/ημέρα) | ≤7,2 | ≤5,8 | ≤7,2 |
Frequently Asked Questions
▾
Πότε πρέπει να ξεκινήσει η παρεντερική διατροφή;
Το PN θα πρέπει να ξεκινά όταν: (1) η γαστρεντερική οδός είναι μη λειτουργική ή απρόσιτη για ≥5–7 ημέρες σε ασθενή που είχε προηγουμένως καλά τραφεί. (2) η γαστρεντερική οδός είναι ανεπαρκής για να καλύψει τις διατροφικές απαιτήσεις για ≥3 ημέρες σε υποσιτισμένο ασθενή. ή (3) απαιτείται βραχυπρόθεσμη πλήρης ανάπαυση του εντέρου (π.χ., μερικά εντερικά συρίγγια, σοβαρή αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα, ειλεός). Η εντερική διατροφή (τροφοδοσία με σωλήνα) προτιμάται έντονα έναντι του PN όποτε η γαστρεντερική οδός είναι λειτουργική, καθώς διατηρεί την ακεραιότητα του βλεννογόνου του εντέρου, μειώνει τη βακτηριακή μετατόπιση και είναι ασφαλέστερη και λιγότερο δαπανηρή.
Τι είναι η ηπατική νόσος που σχετίζεται με το PN (PNALD);
Η ηπατική νόσος που σχετίζεται με το PN (PNALD, που ονομάζεται επίσης IFALD - ηπατική νόσος που σχετίζεται με την εντερική ανεπάρκεια) είναι ένα φάσμα ηπατικών επιπλοκών από μακροχρόνια PN, συμπεριλαμβανομένης της στεάτωσης (συσσώρευση λίπους), της χολόστασης (διαταραχή της ροής της χολής), της ίνωσης και της κίρρωσης. Εμφανίζεται σε έως και 15-40% των μακροχρόνιων ασθενών με PN. Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν: διάρκεια του PN, έλλειψη εντερικής διέγερσης (εντερική ανάπαυση), υπερβολική παροχή γλυκόζης, γαλακτώματα λιπιδίων με βάση το σογιέλαιο, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις γραμμής και σύνδρομο βραχέως εντέρου. Τα σύγχρονα λιπιδικά γαλακτώματα που περιέχουν ιχθυέλαιο ή με βάση το ελαιόλαδο μειώνουν τον κίνδυνο PNALD. Το κυκλικό PN (ολονύκτια παρά συνεχές) μειώνει επίσης τη χολόσταση.
Ποιες είναι οι κύριες επιπλοκές της παρεντερικής διατροφής;
Οι επιπλοκές του PN περιλαμβάνουν: λοιμώξεις της κυκλοφορίας του αίματος που σχετίζονται με την κεντρική γραμμή (CLABSI — πιο συχνές και σοβαρές), φλεβική θρόμβωση, πνευμοθώρακα ή αιμοθώρακα κατά την εισαγωγή της γραμμής, μεταβολικές επιπλοκές (υπεργλυκαιμία, υπερτριγλυκεριδαιμία, ηλεκτρολυτικές ανισορροπίες, σύνδρομο επανασίτισης) και μακροχρόνια επιπλοκή του πνευμοθώρακα ή αιμοθώρακα τοξικότητα). Η αυστηρή άσηπτη τεχνική κατά τη διάρκεια της γραμμής φροντίδας είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για τη μείωση του κινδύνου CLABSI — τα πακέτα φροντίδας μειώνουν τα ποσοστά CLABSI έως και 70%.
Ποιος είναι ο μέγιστος ρυθμός έγχυσης γλυκόζης στο PN;
Ο μέγιστος ρυθμός οξείδωσης της γλυκόζης στον άνθρωπο είναι περίπου 4–5 mg/kg/min (περίπου 6–7 g/kg/ημέρα για έναν ενήλικα 70 kg). Πάνω από αυτό το ποσοστό, η περίσσεια γλυκόζης δεν μπορεί να οξειδωθεί και αντ' αυτού μετατρέπεται σε λίπος (λιπογένεση), με επακόλουθη υπερπαραγωγή CO2, υπερτριγλυκεριδαιμία, ηπατική στεάτωση και επιδείνωση της αναπνευστικής ανεπάρκειας σε ασθενείς με περιορισμένο αναπνευστικό απόθεμα. Στη συνταγογράφηση PN, ο ρυθμός γλυκόζης θα πρέπει πάντα να υπολογίζεται και να επιβεβαιώνεται ότι είναι εντός αυτού του μέγιστου.
Ποιοι ηλεκτρολύτες και μικροθρεπτικά συστατικά προστίθενται στο PN;
Τα τυπικά σκευάσματα PN περιλαμβάνουν: νάτριο (60-150 mmol/ημέρα), κάλιο (40-120 mmol/ημέρα), φωσφορικό (20-40 mmol/ημέρα), μαγνήσιο (8-20 mmol/ημέρα), ασβέστιο (5-10 mmol/ημέρα) και χλώριο (ως αντίθετο ιόν). Ένα πλήρες πολυβιταμινούχο παρασκεύασμα και διάλυμα ιχνοστοιχείων (ψευδάργυρος, σελήνιο, χαλκός, μαγγάνιο, χρώμιο, μολυβδαίνιο, ιώδιο) προστίθενται καθημερινά. Οι απαιτήσεις αλλάζουν σημαντικά σε καταστάσεις ασθένειας — η νεφρική ανεπάρκεια μειώνει τις ανάγκες σε φωσφορικά και κάλιο. Η κρίσιμη ασθένεια αυξάνει τις απαιτήσεις σε φωσφορικά και ψευδάργυρο. το σύνδρομο βραχέος εντέρου αυξάνει τις απώλειες ψευδαργύρου.
Μπορεί το ΠΝ και η εντερική διατροφή να χορηγηθούν ταυτόχρονα;
Ναι — μπορεί να χορηγηθεί συμπληρωματικό PN παράλληλα με την εντερική διατροφή όταν η εντερική πρόσληψη είναι ανεπαρκής αλλά υπάρχει κάποια λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος. Αυτή η «συνδυασμένη» προσέγγιση αποφεύγει τα μειονεκτήματα της αποκλειστικής εξάρτησης από το PN (αχρησιμοποίηση του εντέρου, κόστος), ενώ διασφαλίζει επαρκή παροχή μακροθρεπτικών συστατικών. Το ESPEN συνιστά να εξεταστεί το ενδεχόμενο συμπληρωματικής PN εάν ο πλήρης στόχος της εντερικής πρόσληψης δεν μπορεί να επιτευχθεί μέχρι την ημέρα 3-4 της εισαγωγής στη ΜΕΘ σε ασθενείς που βρίσκονται σε υψηλό διατροφικό κίνδυνο (NRS-2002 ≥5 ή σοβαρά υποσιτισμένοι).
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ TPN (ολική παρεντερική διατροφή) και PPN (περιφερική παρεντερική διατροφή);
Η Ολική Παρεντερική Διατροφή (TPN) χορηγείται μέσω ενός κεντρικού φλεβικού καθετήρα (PICC, υποκλείδιας ή εσωτερικής σφαγίτιδας γραμμής) και μπορεί να παρέχει πλήρεις διατροφικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των διαλυμάτων συμπυκνωμένης γλυκόζης (10–50%). Χρησιμοποιείται για πλήρη ανεπάρκεια του γαστρεντερικού συστήματος ή όταν απαιτείται πλήρης διατροφική αντικατάσταση για παρατεταμένες περιόδους. Η Περιφερική Παρεντερική Διατροφή (PPN) χρησιμοποιεί περιφερική φλεβική κάνουλα και περιορίζεται από ωσμωτικότητα (≤850 mOsm/L) για την πρόληψη της θρομβοφλεβίτιδας της περιφερικής φλέβας, επιτρέποντας μόνο αραιά διαλύματα με χαμηλότερη συγκέντρωση γλυκόζης και τυπικά συμπληρωματική παρά πλήρη διατροφική παροχή. Το PPN είναι κατάλληλο για βραχυπρόθεσμη χρήση (έως 7–10 ημέρες).
Τι είναι το σύνδρομο επανασίτισης και πώς ανιχνεύεται;
Το σύνδρομο επανασίτισης εμφανίζεται εντός 72 ωρών από την έναρξη της διατροφικής υποστήριξης σε σοβαρά υποσιτισμένους ασθενείς. Η ασιτία προκαλεί κυτταρική εξάντληση φωσφορικών, καλίου και μαγνησίου. Όταν εισάγονται υδατάνθρακες, η έκκριση ινσουλίνης διεγείρει την κυτταρική πρόσληψη αυτών των ηλεκτρολυτών, προκαλώντας επικίνδυνες εξωκυτταρικές πτώσεις. Οι κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν: καρδιακές αρρυθμίες και καρδιακή ανεπάρκεια (υποφωσφαταιμία — πιο επικίνδυνη), αναπνευστική ανεπάρκεια, νευρομυϊκή αδυναμία, περιφερικό οίδημα και εγκεφαλοπάθεια Wernicke (ανεπάρκεια θειαμίνης). Το φωσφορικό ορό είναι ο κύριος δείκτης παρακολούθησης — η πτώση σε <0,5 mmol/L απαιτεί άμεση λήψη συμπληρωμάτων και πιθανή παύση σίτισης.
Common Mistakes to Avoid
▾
- !Έναρξη PN όταν η εντερική διατροφή θα ήταν εφικτή — το EN είναι ασφαλέστερο, φθηνότερο και διατηρεί την ακεραιότητα του βλεννογόνου του εντέρου. Το PN δεν πρέπει να είναι προεπιλεγμένο απλώς και μόνο επειδή φαίνεται πιο εύκολο.
- !Ο μη υπολογισμός του μέγιστου ρυθμού έγχυσης γλυκόζης — η υπέρβαση των 4–5 mg/kg/min προκαλεί υπερπαραγωγή CO2, ηπατική στεάτωση και επιδείνωση της υπεργλυκαιμίας.
- !Αποτυχία συνταγογράφησης θειαμίνης πριν από την έναρξη της PN σε ασθενείς με υποσιτισμό ή υψηλού κινδύνου — η ανεπάρκεια θειαμίνης προκαλεί εγκεφαλοπάθεια Wernicke απειλητική για τη ζωή.
- !Χρήση γραμμής PN για αιμοληψία, έγχυση φαρμάκων ή παρακολούθηση της κεντρικής φλεβικής πίεσης — η γραμμή PN θα πρέπει να είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στο PN για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος CLABSI.
- !Μη παρακολούθηση για σύνδρομο επανασίτισης με ημερήσιους ηλεκτρολύτες (φωσφορικά, κάλιο, μαγνήσιο) τις πρώτες 72–96 ώρες από την έναρξη της ΠΝ σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.
- !Συνέχιση του PN πέρα από την ένδειξη του χωρίς επανεκτίμηση πότε θα μπορούσε να ξαναρχίσει η εντερική σίτιση — η παρατεταμένη περιττή PN αυξάνει το PNALD, τη μόλυνση και το κόστος.
Pro Tip
Για μια γρήγορη εκτίμηση της ενέργειας PN δίπλα στο κρεβάτι: 25 kcal/kg × σωματικό βάρος σε kg δίνει τον κατά προσέγγιση συνολικό ημερήσιο στόχο θερμίδων. Κατανείμετε περίπου το 40% στα λιπίδια, το 30% στη γλυκόζη (μη πρωτεϊνικές θερμίδες) και το υπόλοιπο 30% ως πρωτεΐνη (σε 4 kcal/g). Ελέγχετε πάντα ότι ο υπολογισμένος ρυθμός γλυκόζης δεν υπερβαίνει τα 4–5 mg/kg/min πριν υπογράψετε τη συνταγή PN.
Did you know?
Η πρώτη επιτυχημένη μακροχρόνια ενδοφλέβια σίτιση ανθρώπου ασθενή αναφέρθηκε από τον Δρ Stanley Dudrick και τους συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια το 1968. Ο ασθενής ορόσημο ήταν ένα πρόωρο βρέφος με εντερική ατρησία που επέζησε για 45 ημέρες μόνο με πλήρη ενδοφλέβια διατροφή και μεγάλωσε φυσιολογικά. Οι Dudrick και Jonathan Rhoads επέδειξαν στη συνέχεια την τεχνική σε σκύλους και ενήλικες ασθενείς, καθιερώνοντας την ολική παρεντερική διατροφή ως κλινική πραγματικότητα και ιδρύοντας ολόκληρο το πεδίο της κλινικής υποστήριξης διατροφής.
Regional Guides
▾
🇺🇸 US▾
🇬🇧 UK▾
🇪🇺 EU▾
References
- ›Οδηγία ESPEN για την Παρεντερική Διατροφή (Clin Nutr 2020)
- ›Κατευθυντήρια γραμμή ESPEN για τη Διατροφή στην Εντατική Φροντίδα (Clin Nutr 2019)
- ›NICE CG32 — Υποστήριξη Διατροφής για Ενήλικες (2006 ενημερώθηκε το 2017)
- ›Skipper A — Σύνδρομο επανατροφοδότησης ή υποφωσφαταιμία επανατροφοδότησης (Nutr Clin Pract 2012)
- ›Dudrick SJ et al — First TPN Paper (Surgery 1968)
Λάβετε εβδομαδιαίες συμβουλές για τα μαθηματικά
Εγγραφείτε σε 12.000+ συνδρομητές που λαμβάνουν συμβουλές για την αριθμομηχανή κάθε εβδομάδα.